Noknapa's profile:*~金空~*:PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
|
November 22 2012 หนังเรื่องแรกที่ไปดูกะอิหวาน โอ๊ะ...ไม่ได้อัพนานมั่กๆ จริงๆแล้วช่วงนี้มีอะไรอยากอัพเยอะแยะ เช่น งานรับปริญญาไอ้ขวัญ (แต่ยังไม่มีรูป ยังไม่อัพ) รูปจับฉ่าย...ไม่อยากอัพอ่ะ มันเพิ่งโดนตัดขน เจ้าของมันค่อนข้างสะเทือนใจ (กร๊าก) อิหวานโดนจับฉ่ายกัดตูด ก็นะ ไม่มีรูปมายืนยัน เลยปล่อยไป แถมช่วงนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหนมากมาย ก็เลยอีพอันนี้ดีก่า หนังที่ไปดูกะหวาน แบบว่า ปกติไม่ดูหนังแนวนี้หรอก กลัวหดหู่ แต่นะ คราวนี้แอบรู้สึกอยากดูนิดๆ แถมไปมาเมื่อวันพุธ ค่าดูแค่ หกสิบบาทเอง กะว่า ถ้าไม่มันส์ก็หลับๆไปแหละ แต่สรุป นั่งดูไป ลืมหายใจไป ลุ้นตลอดเวลา มันเป็นหนังเรื่องแรกที่ ไปดูแบ ดิบๆ คือ ไปดูโดยที่ไม่ได้อ่านสปอยล์ใดๆทั้งสิ้น แถมไปดูแบบฟลุ๊คๆ คือ กะว่า ถ้าพร้อมไปก็ไป ถ้าไม่พร้อมก็ไม่ไปแค่นั้น เหอๆๆๆ ไม่เล่าเนื้อเรื่องนะ ขี้เกียจ หาอ่านเอาตามพันทิปแหละ เด๋วตอนเย็นมาอัพเล่าหนังสดให้ฟัง อิอิ ปล.เจลาโต้อร่อยดีนะ ขำๆ ปปล. คอนแทกใหม่ของมุก สีสวยดี แม่บอกว่า ใส่แล้วตาเด่นมาก (ดูเอาจากในรูป) แต่ว่า พอใส่นานๆแล้ว แอบดูดตาอ่ะ ต้องค่อยๆแงะ (ลุ้นดี กลัวมันขาดคาตา เหอๆ) ![]() November 04 戸惑いながら僕達は、、、ไตเติ้ลวันนี้ คือชื่อเพลงของ อาราชิ ที่เก่ามั่กๆ สมัยไอบะยังน่ารัก ผมบ๊อบอยู่เลย (กรี๊ด...ชอบไอบะอ่ะ) กำลังจะอัพสเปซ แล้วแอบตกใจ จู่ๆ หญิงเมศเซสมาว่า "เอริกะ ท้องแล้วเหรอ กับคนในวงคันจานิ" ไอ้เราก็นะ วันๆก็อ่านแต่นิยาย ไม่ได้สนใจเช็คข่าว ก็ถามไปแบบ งงๆ ท้องกับใคร ยาสุเร๊อะ?? (แบบว่า ไม่ใช่เรียวแน่นอน เลยวางใจ โอคุระก็ไม่น่าใช่ อิอิ) แต่เอ๊...ตะหงิดใจ (คันนั่นเอง) เลยหาข่าวดู อ้อ...ถ้าท้องจริง ก็คงท้องกะฮินะอ่ะแหละ เห็นว่าเดทกันอยู่ อืมๆ..โอเคผ่าน ชอบเอริกะ ชอบฮินะ ยอมได้ๆ (จริงๆคือ เพราะไม่ได้ชอบฮินะ ขนาดจิน ยามะพี ยูยะ หรือชิเงะ เลยปล่อยผ่านได้ ไม่เจ็บช้ำ กรี๊ดๆ) พอ...เข้าเรื่องดีกว่า ว่าแต่ วันนี้จะอัพอะไรดี ก่อนอื่น อ่านเม้นท์พร จากเอนทรี่ ที่แล้วแล้วแอบขำอ่ะ พร เมิงก็โหดเกิ๊น แต่นะ คนแบบนั้นก็ต้องโดนแบบนี้แหละ เม้นท์ตั่วเจ้...ข้าน้อยน้อมรับคำสั่งเจ้าค่ะ จริงๆก็คือ นั่นแหละ สำหรับคนแบบนี้ครั้งเดียวก็เกินพออ่ะ สยองมาก นกเล่าให้แม่ฟังด้วยอ่ะ (อี๋ยส์) เม้นท์ฮารุกะ แอบอ่านนะยะ แต่ไม่เป็นไร ไม่ว่ากัน เค้าเข้าใจ เพราะเค้าก็เคยเป็นอ่ะฮารุ แบบว่า เข้าไปอ่านสเปซเพื่อนๆแล่้วเม้นท์ไม่ได้ไม่ว่าจะเพราะอะไรก็แล้วแต่ แค่รู้ว่าอ่าน ก็ดีใจแล้ว (อิอิ) เออ..กำ มัวแต่อ่านกระทู้ "นางสาวสยาม" ลืมมาเขียนต่อ แถมลืมเรื่องที่จะคุยไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร ไว้นึกออกมาอัพใหม่ แหะๆ November 02 えっと、、日本語でいい?えっとね、今日勝手に日本語を書こう。
悪口だからさ。
でも、でも悪い日本語なんだから、ごめんね。
わかりにくいかも。
これからタイスタイルの日本語はじめます。アハハハっ!
まぁ、、昨日「11月1日」ある友達とShoppingした。あの人は友人でも恋人でもじゃなく、ただ知り合いなんだ。
えっと、中学生ごろのひとだった。中学生のごろ話すことや遊ぶことなどなかった。アタシはあの人の顔も忘れてしまい。
しかし5年前くらい偶然デパートで会った。「まぁ、、、日本語難しいな!
あの時アタシは全然覚えてなかった。
あの人 :「俺、あんたのだっちだよ!。」
ノック :「へぇ?]
イイン :「あ、、先生のこともだ。3年2組の子かな。」
ノック :「、、、わかった、、、」
で、知り合いになった。「アタシね、あの人は知り合いだけだ。」怖いからさ。
あのときから今までMSNとか話して、FBとかもAddしてるけど、、、
この人「ティさんって言う」よく
ティ :「ね、俺と絵画を見に行かない?」とか「Shopping行かない?」とか誘って。
ノック :「ううん、行きたくない。」とか「忙しいんだから、行かない」って、断ったが、
昨日ティさんとShoppingしちゃった。
なんで、セクハラみたいな感じだった。
でもあたし、全然平気だよ。心配しないでね。
しかし超ーびっくりした!
親友なんが恋人何がじゃなかったから、そんな嫌なことをして怖いだよね。
Impoliteな人大嫌いわ。
「もしタイVer.聞きたい人ランマイクでね。
まぁー女の子の皆ちゃん気をつけてね。 October 27 [Tag] 46 ข้อที่ไม่ลับ ... หรือลับแต่ไม่อายที่จะบอก
46 ข้อที่ไม่ลับ ... หรือลับแต่ไม่อายที่จะบอก
แอบจิ๊กมาจากน้องใหม่คนสวยแหละ
Tag ต่อให้ หวาน พร เพี๊ยะ(ถ้าเข้ามา) อ้วน ฮารุ พี่ฝ้าย และอีกมากมายค่ะ October 23 香水たち、ちっちゃい! 可愛い香水買っちまったよん。 皆ちっちゃい~。子供のオモチャみたい。 じゃー まずは じゃじゃん!! ![]() Maraih Carey'sのブランドだ。一番上のとこの蝶が可愛い。 ![]() 香りはまぁーまぁーだと思う。(泣) 次は、 ![]() DavidoffのCool Waterだ。 女らしい。(笑) ![]() 明るくて、Freshな感じだ。 次は皆の大好きなブランドかも。 じゃん! ![]() KENZOだ。 ![]() 可愛い! 香りは大人らしいんだ。 最後は一番大好き。 ![]() Dior Addict2だよん。 ![]() 可愛くて、甘い香りがするの。 乙女な感じだ~。 それで、 ![]() 集合写真。 アハハハっ。 私のオススメだ。 おまけ 新しいめがねなんだ。 じゃじゃん、、、 ![]() 今日はこの辺だ。 またね! P.S.香水は全部1140バーツ「EMS 50バーツ Include] October 22 วัดสายตาฮาเฮ...ไปวัดสายตา ตัดแว่นมา (กรี๊ด พูดซะเต็มยศ) ไปเลือกแว่นใหม่ ตอนแรกจะเอาเรย์แบน (เอิ่ม แพงไปมั๊ย) ไปๆมาๆ ได้ของอะไรไม่รู้อ่ะ แบบว่า ไม่ได้เลือกเองหรอก เจ้าของร้านเลือกให้ (เหอๆๆๆ) ตอนวัดสายตา โอ้ว... ข้างขวา กลายเป็น 275 โห...นี่ชั้นไม่ได้วัดมาสองปี สั้นลงแค่เนี๊ยะ?? (แต่เอียง หายไปแล้ว ดีใจมั่กๆ) ส่วนตาซ้าย เหลือ 200 เยี่ยมมาก ตาซ้าย เริ่มปกติมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ขวาเริ่มเสื่อม แม่เจ้า....ต่อไปจะต้องใส่แว่นแบบ กัปตันฮุก (แบบที่พี่คิใช้ตอนนั้น) แน่ๆเลย ฮือ... และแล้ววันนี้ เงินเดือนออกไป ตังก็หมดไปแล้ว เวนกำ เบื่อตัวเองมากเรย ทำไมตังหมดเร็วงี้เนี่ย เศร้า เดือนนี้ สั่งน้ำหอมไปสี่ขวด (เล็ก) ตัดแว่นไป หนึ่งคัน หมดเลยตัง (ฮือ) เด๋วไว้ถ้าของมาแล้ว จะมาแปะลงนะจ๊า October 18 ไร้สาระไปวันๆกำลังคิดว่า จะอัพเป็นญี่ปุ่นดีมั๊ย แต่มาคิดอีกที เอาไว้เวลาจะนินทาใครก่อนแล้วกัน ค่อยอัพเป็นญี่ปุ่น (กร๊าก เลวได้อีกกก) ช่วงนี้กะลังเซ็งหลายอย่าง เช่น...คอนแทกใหม่แกะกล่องของช๊าน ทำไมถึงเจ๊งบ๊งไปข้างนึงได้ สาธุ ขอให้เคลมได้ หรือถ้าเคลมไม่ได้ ก็ขอให้ได้เงินคืนทีเถ๊อะ แป้งกำลังจะหมด โฮก...ไม่อยากซื้อเล๊ยยย แต่ก็นั่นแหละ ไว้รอมันหมดค่อยซื้อ ไม่รีบร้อน อยากได้น้ำหอมจิ๋วมากๆ แต่ไม่มีตัง ไม่เป็นไร รอสิ้นเดือน (คริๆ) อืม... ช่วงนี้ รู้สึกสบายใจยังไงก็ไม่รู้ มีความสุข.... ทั้งๆที่ก็ "โดนหลอกอีกแล้ว" คำว่า "ช่างมันเหอะ" เริ่มกลายเป็นคำพูดติดปาก เริ่มมีความจริงจังกับชีวิตมากขึ้น แถมตอนนี้ กำลังจะปรับตัวเอง ให้ ลด ละ เลิก พวก เหล้า พวกไรงี้ไป เพื่อตัวเอง ถ้าลด ละ เลิก ได้ ก็คงจะรักษาศีลได้เพิ่มอีกข้อนึง (หลังจากที่ รับศีลแค่ 2 ข้อมาหลายปีดีดัก) เอิ๊กๆ กี๊ซ...เริ่มต้นชีวิตใหม่ กันดีฝ่า.... เย้ๆ เย้ๆ เลิกนินทา เลิกทำตัวไร้สาระ เลิกทำตัวงี่เง่าซะที หนกนะพาเอ๋ย ชีวิตยังต้องก้าวต่อไป ไม่ใช่หยุดอยู่แค่นี้ แต่จงพึงระลึกเสมอว่า เราไม่สามารถรู้ได้ว่า พรุ่งนี้หรือชาติหน้า อะไรจะมาถึงก่อนกัน (องค์ทาไลลามะ) คริๆ ![]() October 16 [Wanted!!!] Gossip Girl season 1-2 & 3ใครมีบ้างง่า.... อยากดูมากมาย มากมายอ่ะ จิ๊บจะมีรึเปล่าเนี่ย ช่วงนี้มันเหงาง่า....หยิบแจ่มใสมาอ่าน เล่มละรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ โฮก... อยากดู กอสซิป เกิร์ลอ่าาาา บ่นๆๆๆ บลาๆๆๆๆ ว่าแล้วก็หาดูต่อไป ใครมี เค้ายืมน๊าาา อยากดูอ่ะ October 09 デート、デート、デートだ!お久しぶりにお母ちゃんとデート。 イェイ! 嬉しい!!ドキドキ!! 二ヒヒヒッ。 ![]() ปล. วันนี้แถวบ้าน มีซ้อมบินพาดโผน เสียงดังมากๆ เอาเวลาซ้อมผาดโผนไปพัฒนาหน่วย ดร.เฮลิฯ ดีกว่ามั๊ยคะ เมืองไทย เวลามีเหตุการณ์ฉุกเฉินเกิดแต่ละที นานจัง กว่ารถพยาบาลจะมาถึงอ่ะ แต่ก็นั่นแหละนะ ดร.เฮลิฯ มันค่าใช้จ่ายเยอะไม่คุ้ม สู้เอามาบินผาดโผนโชว์วันเด็กดีก่า ระทึกขวัญดี October 06 ที่ทำงาน และ นายจ้าง ของไอ้เป้ !!!!ก็ ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรกับใครเค้าหรอกนะ เพราะวันที่เพื่อนๆไปย่ำที่ทำงานไอ้เป้กันอ่ะ เรามัวแต่ไปสอบจีนอยู่ (อิอิ)
ก็ นายไอ้เป้ เป็นดารา (ที่ตกอับแล้ว) หน้าตาไม่ดี นิสัยก็ไม่ค่อยจะดีด้วยอ่ะ (เหมือนจะมาเขียนโจมตีเค้า ให้เราๆหัวกุดยังไงไม่รู้แฮะ)
เค้าเปิดบ้านเป็น แกลลอรี่ (เขียนงี้ป่ะ) แล้วก็ขายเครื่องชงกาแฟ (หรือขายกาแฟเฉยๆวะ) ไอ้เนื้อหาย่อยๆ อย่าไปสนใจเลยหว่ะ เราก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
ปัญหาใหญ่มันอยู่ หญิงกะหวาน มาเล่าให้ฟังว่า ที่อยู่นังเป้ หยั่งก๊ะสลัม ห้องเล็ก งู้นงี้งั้น (จำไม่ได้ มัวแต่ฮือฮากะข้อสอบจีนที่เพิ่งทำไป)
เป้ก็ทำงานไปเรื่อยๆ งกๆๆๆๆ เงินเดือน 7xxxx ดอลล่าร์ เอ๊ย บาทไทย แล้วก็จะได้ ค่าคอมฯ 3% ถ้ามันขายอะไรซักอย่างออก (จำไม่ได้ว่า เครื่องชงกาแฟ หรือรูปภาพก๊องแก๊ง)
ปรากฏ ณ วันนี้ เป้ทำงานมาได้ หนึ่งเดือนกะอีก เกือบ 20 วันแล้ว มันก็ยังไม่จ่ายเงินเดือนไอ้เป้....
ไอ้สันดานเอ๊ย...เมิงใช้งานเพื่อนกุเยี่ยงทาสแล้วยังไม่ยอมจ่ายค่าแรงอีกกกกก
ระวังเหอะ เด๋วพวกกุไปยำตรีน (สาดดด)
ไป อิหวาน เมิงนำ
แท่น แท๊น แท่น แทนนนน (เสียงเพลงมาร์ช ปฏิวัติ) กร๊ากๆ
โทษที ที่เรามาเล่าช้า พอดี มัวแต่นั่งดูรูปใน อันอัน ซ้ำไปซ้ำมาอยู่อ่ะ (กร๊ากๆ) October 04 anan Mag. T^T so sad & shock but kya~~~~~หลังจาก เลิกเก็บรูปคัตตุน (จินคนเดียวนั่นแหละ) มาซักพัก อยู่ๆ ก็ไปเปิดบ้านจินในพันทิป งานเข้าเลยพี่น้อง ใจตุกตั้ก ตุกตั้ก
นิตยสาร anan เป็นนิตยาสารที่ลืมไปแล้ว ว่ามันมีอยู่บนโลก ลืมไปตั้งแต่ตอนที่ ยามะพีเป็นนายแบบเมื่อครั้งกระโน้น เพราะแค่มองด้วยตา ก็อยากโดดเข้าไปเป็นนางแบบเองมั่กๆ (โฮก...)
คราวก่อนโน้นก็ มัตสึจุน รายนั้น อืม...ขาวดี ก็เฉยๆ เหอๆ คนเซ๊กซี่ในจอห์นนี่มันไปกันหมดแล้ว แน่นอนเหลือรายสุดท้ายของ มาบุดาจิ ซึ่งก็คือ "จินซามะ"
ไม่อยากให้จินถ่ายเล๊ยยยย
ไม่ใช่ว่า แม๊กเล่มนั้นมันไม่ดีนะ แต่กลัวหัวใจวาย หรือไม่ก็ โลหิตจางกระทันหัน
และแล้ว วันเวลาก็ผ่านไป เรื่องก็เงียบอยู่ (นั่นเพราะ ลืมไปแล้วนั่นเอง กร๊าก) ในที่สุดก็ครบปี โฮก...
วิบากกรรม หรือ โชคดีของอิชั้นเวียนมาถึง
เปิดมารูปแรก โอ๊ะ...ยืนกระดกวิสกี้ โอเช ผ่าน ดูเถื่อนๆ
รูปต่อมา ดูดบุหรี่ โอเค ดิบมาก ผ่าน
จากนั้น นอนเปลือย เห็นตูด โอ้ว...จอร์ช ผ่านมากรูปนี้ ผ่านตาหลายรอบ (กร๊ากกกกก)
ต่อมา ผู้หญิงเอามือลูบอก โอ๊ย...อยากเป็นนังฝรั่งคนนั้นนนนนนน
จากนั้น มานจูบก๊านนนนนนนนนนน มานจูบจิง ไม่ใช้ตัวแสดงแทน โฮก... อีจินนนนนน เอาลิ้นออกมาทำม๊ายยย
โฮก...พอเลื่อนสายตาลงไป (อ้อ ลืมบอก เราดูในเวบนะ ไม่ได้เปิดหนังสือ) ไปดูภาพหน้ากลาง
แม่เจ้า.......
ม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
อยากจะร้องให้บ้านแตก นี่มันยิ่งกว่าตอนที่ ทาคุยะ ถ่ายอีกนะเฟร้ยยยยยยยย (หรือชั้นคิดไปเอง)
ไม่นะ....ไม่...ไม่ รูปกัดคางยังไม่เท่าไหร่ แต่รูปใหญ่เนี่ย เต็มตัวนะคะจินขา...
ฮือ....ช๊อค มี
ไม่ได้ช๊อคเพราะอะไรหรอก ช๊อคเพราะอิจฉาผู้หญิงหน่ะ ได้อยู่บนจินซามะ แถมจูบจริงจัง ม๊ายยย ยิ่งคิด ยิ่งอิจฉา
(เฮ้ย...ความเป็นกุลสตรีหายไปไหนหมดฟระ)
คอนเซปต์ทั้งหมด ออกมาได้ขาดนี้ เป็นเพราะ
อยากเหนือกว่าใคร
โว๊ยย...ใครสั่งใครสอนให้คิดแบบนี้เนี่ยยยยย อยากเหนือกว่า มาบูดาจิ ท่านจินเลยต้องขอออกไอเดีย เลือกนางแบบ ของประดับฉากเอง เลยออกมาเป็น ดิบเถื่อนเหรอยะ?
คนคิดคอนเซปต์เค้าอยากได้ เซ๊กซี่แบบสดใสซาบซ่า อิจินอยากได้แบบ เซ๊กซี่อีโรติ เอาเข้าไป แล้วเป็นไง ชีช้ำกันไปหมด (โฮก....)
หวังว่า อันอันเล่มต่อไป คงไม่ไปดึงพี่เรียว หรือ ยูยะ มาทำเซ๊กซี่นะ ทักกี้ก็ห้าม โทมะก็ไม่ได้ ไม่เอาแล้ว เจอจินไปนี่ บอกตรงๆ อยากทัช แฮนด์ เปลี่ยนตัวกะนางแบบสุดๆ (เฮ้ย..ไม่ใช่แล้ว)
ของมะพีว่า ปวดใจแล้ว ของจินซามะนี่ ใจระเบิดเป็นเสี่ยงๆกันเลยค๊า... บึ้ม!!!!
ไปหาภาพอื่นล้างตา แล้วไปนอนแระ
ฝันร้ายชัวร์ คืนนี้ October 03 "ปกติ เธอเที่ยวกลางคืนมั๊ยอ่ะ?"เฮ้อ...
เห็นหน้าช๊านเป็นคนเที่ยวกลางคืน???
เห็นหน้าช๊านเป็นพวกแดกเหล้าแทนน้ำ??? (มะใช่อิหวานซะหน่อย)
หรือ หน้าช๊านมันดูแล้ว แดนซ์กระจายเมามันมากนักเหรอ???
แล้วหน้าช๊าน มันเหมือนคนที่พร้อมจะออกไปเที่ยวผับกับคนแปลกหน้านักเหรอฟระ???
สัดเอ๊ย!! (อุ๊ย...ขออภัย หยาบคาย)
อยากจะกรีดร้องให้ดังก้องโลก เซ็งมาก
ช่วงนี้มีแต่คนแปลกๆแอ๊ดเมล์มา ไม่รู้มันไปเอาเมล์เรามาจากไหน ก็ได้แต่บล๊อกแล้วลบทิ้งไปซะ
แล้วมีคนนึงแอ๊ดมา
คำแรกที่ถามคือ
"ปกติเที่ยวที่ไหน??"
พอตอบไปว่า "เดอะมอลล์งามฯ กะ เซนทรัลลาดพร้าว"
อีตาบ้านั่นก็ถามกลับว่า "แล้วปกติ เที่ยวกลางคืนป่ะ"
พอตอบไปว่าไม่ ก็แบบว่า "ไม่จริงอ่ะ"
ไอ้ฟายยยยยยย ไม่เชื่อแล้วจะถามหาพระแสงดาบหอกตะเบงมาน ไปเพื่ออออ หงุดหงิดหัวใจจริงๆ
ทำไมฟระ...ผู้หญิงไม่เข้าผับ แปลกเหรอ???
แล้วมีการ "ไว้วันไหนว่างๆ ไปกันป่าวหล่ะ แถวนนท์ ก็มีที่ดีๆเยอะนะ"
เซ็ง...
ไม่เข้าใจคนสมัยนี้จริงๆ หรือเรามันหัวโบราณจนตกยุคไปแล้วก็ไม่รู้อ่ะ
ไม่ได้ว่าผู้หญิงที่เข้าผับนะ เพราะจริงๆมันก็เรื่องปกติ แต่ก็นั่นแหละ ความคิดใครก้ความคิดมัน บางคนอาจจะคิดว่า เอาไว้แต่งงานแล้วค่อยหยุด
บางคนอาจจะคิดว่า ขำๆ สนุกๆ ไม่มีไรหรอก
แต่นั่นแหละ คุณผู้ชายคะ คุณอยากได้ "แม่ของลูก" เป็นผู้หญิงในผับเหรอคะ???
ถามจากใจจริงๆเลยแหละ
คือ อยากได้ แฟน อยากได้ เพื่อนใหม่ หาจากในผับมันก็ไม่แปลก แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ความมั่นคงในชีวิต มันจะหาได้เหรอวะคะ??
อยู่ในผับแล้วจีบกันเนี่ย...เราว่า น่ากลัวออก
เสียงที่ได้ยินตอนอยู่ในผับกับอยู่นอกผับ มันอาจจะต่างกันก็ได้ เพราะในผับเสียงดังมาก เลยฟังผ่านๆ นึกว่าเสียงเพราะ
หน้าตาที่เห็นในผับ กับตอนเช้า อาจจะต่างกันก็ได้ เพราะเมื่อคืนมันมืดมาก แล้วก็กึ่มๆอยู่ อีกอย่าง ควันบุหรี่แม่งบังตาหว่ะ
นิสัยเมื่อแรกเจอตอนกึ่มๆกับนิสัยหลังจากสร่างแล้ว คงจะต่างกันเยอะอยู่ เพราะว่าเหล้าก็คือ น้ำเปลี่ยนนิสัย
และอีกหลายๆอย่าง
ไม่รู้หว่ะ จะว่าเราอคติก็ได้อ่ะ แต่เราคิดงี้จริงๆนะ
แล้วพูดถึงผู้ชายอ่ะ เอาแต่เที่ยวเตร่ เที่ยวผับ กินเหล้าหลีหญิง ดูดบุหรี่ อะไรแบบนี้ มันดู ไร้สาระ หว่ะ
มันไม่มีหรอก ไอ้แบบพระเอกละครอ่ะ อย่าง คุณเป้ในเรื่องน้ำตาลไหม้ไรงี้อ่ะ ที่แบบ รวยล้นฟ้า ตั้งใจทำงาน แต่เจือกตามหารักแท้จากในผับอ่ะ
ชีวิตจริง ไม่ใช่นิยาย ผู้ชาย ถ้ารากฐานไม่มั่นคง ผู้หญิงที่คิดจะร่วมชีวิตกับคุณต่อไปก็คงคิดหนักหน่อยหล่ะ
เพราะวันๆ คุณตั้งตารอแต่ว่า เลิกงานแล้วไปไหน ไม่ตั้งใจทำงาน เอาแต่ตั้งใจสั่งเหล้า
คนมันต้องมีสังคม สังสรรค์บ้างไรบ้าง เราเข้าใจ แต่ก็นั่นแหละ อย่าให้มากเกินไป
1 ชีวิตที่เกิดมา ไม่ได้มีไว้เที่ยวเพียงอย่างเดียว เมื่ออายุเริ่มมากขึ้น ความมั่นคงในชีวิต ความคิดความอ่าน ควรจะมากขึ้นตามอายุนะคะ
แต่เราแอบดีใจนะ ที่คนรอบๆตัวเรา ที่เราสนิทด้วยไม่ค่อยมีคนแบบนี้ ทุกคนจะรู้หน้าที่ของตัวเองอ่ะ
พล่ามมานาน อาจจะทำให้ใครต่อใครหงุดหงิดกับเรื่องนี้ แต่อยากจะบอกว่า เราหงุดหงิดกว่า เพราะเราไม่อยากเจอ "เนื้อคู่" ท่ามกลางควันบุหรี่ และ เสียงเพลงแดนซ์ แถมไร้สติเพราะ Lกฮ อ่ะ
ว่าแล้วก็ ไปประชาชื่นกันเหอะ (กรี๊ดๆ) September 26 MMU 買っちゃった。[买MMU了。] เอิ๊ก...ไม่ได้อัพนานมาก อัพไงแล้วอ่ะสเปซ (กร๊าก เวอร์ไปนั่น) ตอนนี้ บ้านเรามีเรื่องน่าระทึก ใจเต้นตุ้บตั่บๆ (ไม่ได้เต้น ตั่บๆนะ) เกิดขึ้น มันอาจจะน่าระทึกแค่กับแม่ แล้วก็ เรา 2 คนหละมั้ง เพราะพ่อไม่ค่อยรู้อะไร ฮึ่ย...ขนาดนั่งพิมพ์อยู่ ใจเรายัง ตึกตักๆ เลยอ่ะ (ยิ่งกว่าลุ้นให้ วันทกานต์ ตบ ตรีประดับซะอีก) แต่ช่้างมันก่อน เรามาคุยเรื่อง สวยๆงามๆ กันดีฝ่า...(คริๆ) ช่วงนี้โรคจิต เห่อ MMU แล้วด้วยความที่ เวลาจะซื้อ ต้องซื้อผ่านเน็ต ก็เกิดอาการ ขี้เกียจไปโอนอ่ะ เลยตั้ง กรุงศรีออนไลน์มันซะ (กร๊าก...ซื้อง่าย จ่ายคล่อง เงินสะพัดจนหมดไปแล้ว เรียบร้อย กรรของใครหล่ะนี่ ถ้าไม่ใช่ของกรู T^T) หวานเอ๊ย...รอคนรอบข้างเค้าใช้หนี้กุก่อนนะ แล้วกุจะไปใช้บริการพระมารดาเมิง T^T แบบว่า จากเงินจำนวนนึง ตอนนี้เหลือแค่ 170 เท่านั้น (รอลูกหนี้เอาตังมาคืนก่อน อ่ะ...อย่าพูดเรื่องเศร้าๆเลย มาเข้าเรื่อง คราวนี้ที่สั่งมาก็...อืม...สั่งขนาดทดลองมาอ่ะ (คราวที่แล้ว สั่งมาให้พี่ เราก็สั่งทดลองเหมือนกัน แต่้ของอีกร้านนึง) ราคาก็ 240 ต่อ 1 เซ็ต เซ็ตนึงจะมี 5 กระปุก เลือกเอาอะไรก็ได้ ตามแต่ใจต้องการ (ยิ้มเรยช๊านนน) กะว่า ถ้าเกิดใช้แล้ว โอ...ก็ค่อยสั่งเป็น เซ็ตใหญ่ (แต่ไม่แน่อ่ะ) ที่สั่งมาคราวนี้ ดูรวมๆเลยนะฮับ ![]() อันที่เห็นเป็น ซองๆ 2 ซอง นั่นคือ ของแถมหล่ะ มะ...มาดูเจาะ ทีละตัว (ไม่ได้ยั่วให้เกิดกิเลสแต่อย่างใด) เริ่มกันที่ รองพื้นก่อน ![]() เนื่องจาก เราผิวเหลือง (ยังไม่ดำอ่ะ แอบดีใจ) ก็เลยต้องใช้สี AUTUMN แล้วก็ ไม่รู้หว่ะ ไม่มั่นใจสีหนังหน้าตัวเองว่า ดำขนาดไหน เลยเลือกเบอร์ 3 ไว้ก่อน กะว่า ถ้าเกิดรองพื้นดำก็ไม่น่ามีปัญหา เพราะแป้งที่เอามาลงตาม มันสีสว่างกว่ารองพื้นอ่ะ แต่ถ้าหมองมาก คงต้องสั่งเบอร์ 2 อ่ะ ระดับปกปิดก็นี่เลย Cover ปกปิดมาก เพราะช่วงนี้ รอยสิวเยอะง่ะ (กลุ้มใจ ตกลงแพ้อะไรไม่รู้ น่าจะวิตามินใส่ผมอ่ะแหละ) อ้อ...แต่ใครหน้ามีรอบไม่มาก เลือก ปกปิดธรรมดาก็พอ ส่วนหน้าใสก็ เลือกแบบ ปกติไปนะจ๊ะ ต่อกันที่ แป้ง ![]() แป้งเป็นแป้งคุมมัน สีธรรมชาติจ้ะ (เห็นพี่เค้าเขียนว่า โปร่งแสงจ้ะ) คงอารมณ์เดียวกะ BB ที่ใช้ได้ทุกสีผิว (มั้ง ไม่เคยใช้ บีบี ง่ะ) ต่อกันที่ บลัช สั่งมา 3 ตลับรวด (จะใช้หมดภายใน 2 ปีมั๊ยฟระ ของ NARS ก็ยังเหลือเรย) อันแรก สีออกส้ม ไม่เคยมีมาก่อน บลัชสีส้มแบบ ส้มจริงๆ ไม่ใช่ ส้มชมพูอ่ะ ![]() ลองเอามาทาแขนดู เฮ้ย...ไม่ไม่เห็นสีฟระ ไม่เป็นไร ไว้ลองใหม่ (รออารมณ์ดีๆ ไม่ก็ ตื่นเช้าๆอ่ะ จะลองปัดดู) ต่อมา สีชมพู ชมพู๊ ชมพู (ไม่รู้ว่า ปัดแล้ว จะตูดลิงมั๊ย แต่นั่นแหละ สวยอ่ะ) ![]() ชมพูเนอะ ชมพูแบบ ไม่มีอะไรจะพูดค่ะ นอกจากคำว่า ชมพู จบ. ต่อกันที่ ชมพูอีกตัว ตัวนี้ หว๊านนน หวาน อารมณ์ที่เห็นครั้งแรกคือ "น้องปอยหลงรัก รอยัล สายไหมค่ะ" อารมณ์นั้น (ทำเสียงเลียนแบบน้องปอย ในโฆษณา จีเน็ต เพื่อให้ได้อารมณ์ร่วมด่วน) ![]() กะว่า พรุ่งนี้จะลองปัดสีนี้แหละ สีจะติดมั๊ยฟระ (หน้าเราเหมือนสีจะติดยากอ่ะ ไม่นับ OUT LAW นะ รายนั้นแค่เบาๆ ก็ระทวยแระ) ต่อมา ตัวสุดท้าย ไม่ได้รวมในเซ็ต นั่นคือ คลีนซิ่งครับทั่นผู้ชม อันนี้เป็นสูตรน้ำอ่ะ ไม่ได้สั่งสูตรน้ำมันมา เพราะว่า ที่บ้านมีสูตรน้ำมันอยู่ขวดนึง เหนื่อยมาก เวลาล้าง แถมล้างน้ำอุ่น จนรูขุมขนกว้างจับฉ่ายจะตกไปตายแล้ว เลยเอาสูตรน้ำมาลอง ถ้าใช้แล้วสิวไม่ขึ้นเพิ่ม ไปจนถึง ไม่ขึ้นเลย เราก็คงจะตกลงใจใช้ต่อไป (อ้อ...ทุกอย่างที่ซื้อมาเป็นขนาดทดลองนะ) ![]() กลิ่นหอมๆดีอ่ะ แต่ไม่รู้ใช้แล้วจะเป็นไงบ้าง อยากจะบอกว่า เมื่อวันก่อน เปิดเวบ SK-II แล้วหม่อมแม่เกิดอาการ "เฮ้ย..หนก หน้าม๊าดูดำๆอ่ะ เหี่ยวด้วย มีไรดีๆแนะนำบ้าง" หนกนะพาก็ มองหน้าม๊า...แล้วหยิบกระจกให้ พร้อมพูดว่า "ไม่ทันแล้วม๊า...ไม่เชื่อส่อง" กร๊าก...หนกนะพาเกือบโดนกระจกเขวี้ยงหัว แต่ก็เอาวะ เพื่อแม่ ก็แนะนำ กระปุกแดงไป ม๊าก็ "ดีเหรอ???" แล้วก็นั่งดู ดูไปดูมา เฮ้ย...มันมีมอยเจอร์ ไม่เอาๆ ดูไปซักพัก "เออ...ม๊า เอา SK-II น้ำป้าเจี๊ยบดิ แต่นะ กลิ่นมัน เหม็นโพดๆเลยนะ ม๊ากล้าใช้ป่ะ" "เออ...อะไรก็เอามา ขอให้ชั้นสวยเป็นพอ" โห.... เลยสั่งไป พอกดสั่งไปเสร็จ ม๊าหันมา... "ม๊าไม่ได้ทำบัญชีออนไลน์อ่ะ เอาของนกไปก่อนเนอะ" แม่เจ้า... T^T เอวังด้วยประการฉะนี้แล September 10 My Love Will Get You Home เคยฟังเพลงนี้กันป่าว... My Love Will Get You Home ของ Christine Glass จากเรื่อง Heart of Greed มันเป็นเพลงที่ไม่มีอะไรมากอ่ะ แต่ไม่รู้ทำไม พอฟังแล้ว แอบรู้สึกอินไปตามเพลงอ่ะ แอบแปะเนื้อให้ดูกัน If you wander off too far, my love will get you home. If you follow the wrong star, my love will get you home. If you ever find yourself, lost and all alone, get back on your feet and think of me, my love will get you home. Boy, my love will get you home. If the bright lights blinds your eyes, my love will get you home. If your troubles break your stride, my love will get you home. If you ever find yourself, lost and all alone, get back on your feet and think of me, my love will get you home. Boy, my love will get you home. If you ever feel ashamed, my love will get you home. When there's only you to blame, my love will get you home. If you ever find yourself, lost and all alone, get back on your feet and think of me, my love will get you home. Boy, my love will get you home. If you ever find yourself, lost and all alone, get back on your feet and think of me, my love will get you home. Boy, my love will get you home, Boy, my love will get you home.
September 08 Net Tui or Net True , Hispeed or Snailspeedปวดตับเหลือจะกล่าว กับเน็ตทรู
ก็ แน่นอนแหละ หลายคนคงจะพอรู้กันแล้วใช่แมะ ว่า เนตทรู จาก ในประเทศหนึ่งเมก ต่างประเทศหนึ่งเมก (สำหรับแพ๊กเกจ 590 นะ) จะอัพเป็น ในประเทศ 3 เมก ต่างประเทศ1 เมก
แล้วตอนนี้ เน็ตที่บ้านเรา เราใช้แพ๊กเกจ 1.5เมกอยู่ ถ้ามันอัพ มันก้ต้องอัพเป็น ในประเทศ 8เมก ต่างประเทศเท่าไหร่ไม่รู้ แล้วจ่ายในราคา 890 ใช่แมะ แต่ไหง เน็ตที่บ้านเราใช้ได้ 2.65เมกเองฟระ....
กำ แก้ไข....สรุป แพ๊กเกต 590 เวบใน 3เมก เวบนอก512เค
แพ๊กเกต 890 เวบใน 3เมก เวบนอก 1เมก
อย่าตกใจไป ว่าทำไมเราไม่ลบที่เราพิมพ์ผิด นั่นก็เพราะว่า เผื่อให้คนที่เข้าใจแบบเราได้อ่าน
หรือว่า บ้านเรามันห่างไกลความเจริญ แต่ถ้าบ้านเราห่างไกลความเจริญ มันก็ต้องลดราคาให้เราสิ เพราะว่า ตอนนี้ เราได้ใช้เน็ตแค่แพกเกจ 590 แล้วทำไมเราต้องจ่าย 890 อ่ะ (แจ้งบ้างไรบ้าง ทุยจ๋า)
แล้วตอนี้ เน็ตทุย หลุดกระจาย หลุดทุกห้านาที หายใจแรงไม่ได้ เด๋วสัญญาณปลิว ทุยคะ เป็นอะไรมากมั๊ย อีเฉาก๊วยของผู้ใหญ่ลี ยังซื่อสัตย์ วิ่งเร็วทันใจกว่าเลยนะคะ (นางมาหงุดหงิด)
พอเรียกช่างทุยมาเช็ค ช่างก็เดินมาเช็คๆวัดสัญญาณ ก็ไม่มีไรผิดปกติ เล่นได้ ห้าชม.กว่าๆ พอเที่ยงคืน เน็ตหลุดอีกแล้ว ต่อไม่ได้ โอ้ว...เมิงเป็น ซินเดอเรลล่าเหรอคะ ทุย ที่เที่ยงคืน ต้องกลับครัว ทำให้สัญญาณไม่มีอ่ะ หงุดหงิดมาอ่ะ หลังๆ มันเป็นทุกเที่ยงคืน แสด เจ้าชายที่ไหนจะปาร์ตี้บ่อยขนาดนี้ แล้วนางฟ้าที่ไหนจะบอกมาช่วยนางซินบ่อยขนาดนี้ (พ่อเมิงงงงง : By ป้ากบ)
หงุดหงิดสุดๆ
ทุกวันนี้ เวลาออนเอ็ม หรือเล่นเฟซบุ๊ค ไม่สามารถคุยกับใครได้แบบมีความสุขเลย เพราะคุยไป พอกำลังจะเข้าไคล์แม๊กซ์ เน็ตเจือกหลุด เป็นงี้ทุกที จนตอนหลัง กุจะเล่นเน็ตไปเพื่อ...
เหมือนมันรู้อ่ะ ว่าคุยกันถึงตอนสำคัญ มันก็จะหลุด แล้วก็อีกนานกว่าจะต่อได้ บางทีเป็นวัน แล้วพอต่อเสร็จ เรื่องที่คุยค้างไว้ ก็ จบ... แล้วนี่ถ้าคุยธุรกิจหล่ะ เช่น จะเอาของนู่นนี่นั่นหนีภาษีมาขาย จะขนถ่ายยาบ้าจากนู่นไปนี่ แล้วเน็ตมาตัดแบบนี้ มันเสียหายร้อยล้าน พันล้านนะเฟ้ย
ว่าแต่ตกลง เป็นที่ทุย หรือเป็นที่บ้านชั้นฟระ
อ้อ...บ้านอยู่แถว ประชานิเวศน์นะ แต่ได้ข่าวว่า คนที่อยู่แถว เตาปูน บางซื่อ สาธร และอื่นๆก็เป็นนี่ สรุป เป็นที่เมิงแหละ ทุยเอ๋ย
ถ้าอาหารมันยังไม่หายนะ ชั้นจะไปใช้เน็ตยี่ห้ออีเฉาก๊วย(ของผู้ใหญ่ลี) จริงๆด้วย แล้วจะบอกต่อไปทุกๆคนเรยว่า ทุยแม่งห่วย ไม่เชื่อ คอยดู
ชิส์ September 06 [Most Wanted] MMU ที่ร้านคุณรำเพยแบบว่าตอนนี้ ว่าง ไม่มีอะไรทำนอกจากอ่านหนังสือเตรียมสอบ แต่ไม่เป็นไร เหลือเวลาอีกตั้งเดือนนึง แถมเทอมนี้ ป๊าบอกว่า ไม่เป็นไร ลงซ่อมได้ไม่ว่า (กรี๊ด แอบดีใจ) ก็เลยยังชิวๆอยู่
พอชิวปั๊บ ก็เข้าพันทิปห้องแป้งปุ๊บ แล้วก็เกิด กิเลสสสส ขึ้นมาทันที กับ คสอ. ยี่ห้อ 2ndskin แบบว่า โห...อยากได้อ่ะ เข้าไปดูแล้วเรียบร้อย ลิสต์ไว้แล้วว่าจะซื้ออะไรบ้าง รออย่างเดียวตอนนี้คือ รอตัง (กร๊าก...ก็นะ ป๊ายังไม่ยอมจ่าย 555)
แล้วก็นะ ยังคงอยากได้ น้ำหอมของ ล๊อกซิทานเหมือนเดิม รอปั่นตังก่อน (เดือนหน้า รายจ่ายอาจจะน้อยลง)
อ๊า..ไม่นะ เดือนหน้า เดือนตุลา มีงานหนังสือนี่หว่า สงสัยต้องลากเจ๊ไปช่วยหิ้วของ 5555 แต่นะ...ตังหล่ะ (โฮกกกกกกกกก)
ขายตัวหาตังดีฝ่า
พอๆ จบๆ ออกนอกทางไปไกลละ
ไม่รู้จะเขียนไรต่อ เอิ๊กๆ
ไปดีก่า เด๋วดึกๆมาอัพอีกที September 05 สับสน (รึเปล่า) หรืออาจจะแค่....หงุดหงิดแอบรู้สึกว่า ช่วงนี้ หัวมันมึนๆ งงๆ ก่งก๊งมากๆ
เป็นมาซักพักแล้วอ่ะ แบบว่า จากที่นั่งๆอยู่ พอลุกขึ้น ก็ปวดหัวจี๊ด แล้วก็ หน้าทิ่มไปที่พื้นจนต้องหาหลักยึด บางทีก็เหมือน อยู่บนเรือที่โคลงเคลง แล้วสมองเราโคลงเคลงตามจนไปกระแทกกะกะโหลกอ่ะ
คนอื่นๆถ้าเป็นเหมือนกัน บอกด้วย (จะได้เลิกคิดมากซักกะที)
เมื่อวันก่อนซักผ้าอยู่ดีๆ พอก้มหน้าไปดึงผ้าขึ้นมา เลือดกำเดามันก็ไหลพรืด เซ็งมาก กำเดาไหลบ่อยอ่ะ เริ่มไหลติดๆกันอีกแว้ว (แต่อันนี้ อาจารย์ที่สอนจีนก็เป็น สรุป เป็นเรื่องปกติ)
แล้วช่วงนี้พอกินข้าวเข้าไปก็เกิดอาการอ้วกแตก มันพะอืดพะอม เหมือนกับว่า อาหารไม่ย่อย (แต่มันก็ย่อยปกตินะ) ไม่ได้เป็นโรค บูลิเมียด้วยอ่ะ (ถึงแม้จะแอบคิดว่า ตัวเองอ้วนไปก็ตามที)
แต่ช่วงนี้ ดีหน่อยตรงที่ โรคปวดหลังหายไปแล้ว~~~~ ไม่ค่อยปวดแล้ว แต่ไปปวดแขนซ้ายช่วงตั้งแต่ข้อศอกลงมาแทน แล้วแขนซ้ายก็จะไม่มีแรงไปพักนึง (อันนี้เห็นม๊าบอกว่า ม๊าเคยเป็น เพราะงั้น ปกติ) ส่วนข้อมือซ้ายตอนนี้ หมุนไม่ได้ เพราะชอบนั่งเอามือยันพื้น (นี่จะเป็นทั้งร่างเรยมั๊ย สังขาร อันผุพังของชั้น)
เรื่องสังขารตัวเองก็กลุ้มมากพออยู่แล้ว ยังจะมีเรื่องอื่นๆมาให้กลุ้มอีก
เรื่องร่างกาย กลุ้มเพราะ ยังไม่อยากให้มันผุพังไปมากกว่านี้อ่ะ เกิดมาชาตินี้ ยังไม่ได้แทนคุณให้แม่เลย (เศร้าใจ) ยังมีอะไรอีกหลายๆอย่างที่อยากจะทำ แต่ทำตอนนี้ไม่ได้ นอกจาก ชอปปิ้ง ที่อยากจะทำแล้วทำได้ แม้สังขารจะค่อยๆเปื่อยยุ่ยไป คริๆ ตอนนี้กำลังเล็ง MMU ของคุณ รำเพยอยู่ (เอามาใช้ปกปิดส่วนที่เน่าไว้พรางตาหาเหยื่อ)
แต่เรื่องจิตใจ...อืม...
ตอนนี้หัวใจไม่ได้อ่อนแอเรื่องความรักแล้ว มาอ่อนแอเรื่องคนรอบข้างซะมากกว่า ไม่อยากให้เรื่องเล็กๆ มาทำให้ความรู้สึกดีๆที่มีร่วมกับใครอีกหลายคนต้องสลายหายไป
จริงๆแล้ว เรารู้สึกว่า เราเป็นคนไม่ค่อยแคร์อะไรนะ
เวลามีปัญหา ถ้าไม่เคลียร์ คือไม่เคลียร์ เราไม่ว่า เพราะเราก็ไม่อยากให้ปัญหามันเกิด แต่แน่นอน เราอาจจะแปลกๆไปบ้าง แต่ซักพัก เราคงหายแต่ความรู้สึกไม่คงเดิม
แต่ถ้าเวลาปัญหาแล้วเคลียร์ สำหรับเรา เคลียร์คือเคลียร์ เคลียร์แล้วจบ จบดี ก็โอเค ดี เป็นเพื่อนกัน คุยกันต่อไป เผลอๆอาจจะสนิทกันมากขึ้น
จบไม่ดี เราก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเมื่อคุยกันแล้ว ตกลงกันไว้ว่ายังไง เราก็ว่าตามที่ตกลง เราไม่ใช่คนที่ "กลืนน้ำลายตัวเอง" แน่นอน แต่นั่นแหละ ถ้าจบไม่ดี เราบอกได้คำเดียวว่า "เราไม่คบต่อ"
เพราะทุกครั้งเวลามีปัญหากัน ต่างฝ่ายต่างก็รู้สึกไม่ดี จริงมั๊ย
แต่ก็นั่นแหละ ใครมันจะเปิดปากเคลียร์กันได้ทุกเรื่องหล่ะ ต่อให้เป็นเพื่อนสนิทกันแค่ไหนก็ตามเหอะ
แต่ก็อีกนั่นแหละ เราก็บอกว่า ถ้ามีอะไรจะพูดกับเรา เราทำอะไรผิด ไม่ชอบตรงไหน ให้บอกได้ทุกเรื่องไม่ใช่เก็บไว้ในใจ
แน่นอนแหละ ว่าเราอาจจะโกรธว่า "เฮ้ย...เมิงกล้าคิดแบบนี้เหรอ" หรือ "เฮ้ย...สัด จริงจังไปป่าววะ" แต่หลังจากนั้น เราก็จะจดจำแล้วเอาไปแก้ไข แม้จะทำได้ไม่ 100% แต่เราก็พยายามนี่นา
แต่ถ้าอยู่ดีๆ ไม่พูด ไม่คุย แล้วเจ้าตัว(หรือ เรา) จะรู้มั๊ยหล่ะ ว่าเราทำผิดอะไร
อีกอย่าง...ช่วงนี้เรารู้สึกได้นะ ว่าตัวเราเริ่มปล่อยวางอะไรได้มากขึ้น (ยกเว้นเรื่อง ชอปปิ้ง คสอ แม่ กระต่าย) เพราะเราแอบรู้สึกว่า พอไม่ยึดติด เรื่องทุกเรื่องก็เป็นเรื่องง่าย
เมื่อก่อนเวลามีปัญหา เรามักจะคอยคิดว่า "เป็นเพราะเราใช่มั๊ย" "เค้าคงเครียเรื่องอะไรซักอย่างอยู่ก่อนแล้วถึงได้มาใส่เรา" หรือแม้แต่ว่า "ทำไมเค้าพูดกับเราแรงจัง เราทำอะไรผิดรึเปล่า"
แต่ตอนนี้ เราคิดแค่ว่า "ช่างมันเหอะ" แค่นั้นจริงๆนะ
ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เกิดขึ้นกับเรา เราจะพยายามไม่ฟูมฟาย หรือ ร้องไห้ (ถ้าไม่อยู่ที่บ้าน) นอกจากว่า นั่งร้องไห้กับเพื่อนสนิท หรือ เพื่อนในกลุ่ม
นานมาแล้ว เราเคยร้องไห้หนักมาก กับการที่อยู่ๆ คนที่เราสนิทมากทำตัวแปลกไป อันนี้เรารู้ตัว ว่าเราเป็นฝ่ายผิด พอเคลียร์กันจบ ก็โอเค เราเป็นเพื่อนกัน แต่ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ (โห..พูดเหมือนนานมาก จริงๆแค่ไม่กี่เดือน) เราก็คิดอะไรได้อีกมาก
มันทำให้เรามองอะไรหลายด้านมากขึ้น (จากที่ปกติ จะมีด้านที่เราไม่พยายามมอง) แต่เราก็จะแอบรู้สึกเบื่อนะ ถ้าเกิดมันเกิดปัญหาขึ้นอีก โดยที่เราไม่รู้ตัวอ่ะ
เพราะเราจะแอบคิดว่า "เราผิดอีกแล้วเหรอเนี่ย" หรือ "เฮ้ย...เราทำไรไปวะ" อะไรทำนองนี้อ่ะ
ก็นะ เรามันเป็นพวกที่เวลามีเรื่องผิดปกติ ชอบแอบคิดว่า ตัวเองเป็นต้นเหตุให้เรื่องมันเกิดทุกทีอ่ะ (เป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง ชื่อว่า จิตหงุดเงี้ยว กร๊าก)
แต่ก็นั่นแหละ แป๊บเดียวเราก็ลืม (แหะๆ) เพราะเราคิดเสมอว่า เพื่อนกัน
วันก่อน เราดูหนังเรื่อง Heart of Greeds ฉากที่ สวยมากๆ มาหาฉางจ้ายซินแล้วพูดประมาณว่า
"คนเราสามารถอกหักได้หลายครั้ง แต่เพื่อนรักมีเพียงหนึ่งเดียว" ประมาณนี้อ่ะ จำคำพูดไม่ได้แล้ว
แล้วสวยมากมาก ยังพูดอีกว่า การทะเลาะกับเพื่อนสนิท รู้สึกเจ็บปวดเหมือนอกหัก เราว่า ประโยคนี้ จริงนะ เราชอบมาก
เพราะเวลาทำเลาะกัน มันเจ็บปวดจริงๆ
อีกอย่าง เราเซ็งที่จะต้องมาเริ่มต้นทำความรู้จักกับคนใหม่ๆ เริ่มต้นว่า เธอชื่ออะไร บ้านอยู่ไหน นิสัยเป็นยังไง ชอบทำอะไร
มันเหนื่อยอ่ะ จะทำแบบนี้ สู้เก็บรักษาเพื่อนเก่าที่มีค่า รู้ใจกันทุกอย่าง อดทนกับนิสัยแย่ๆของเราได้ เอาไว้ ไม่ดีกว่าเหรอ???
จากบรรทัดแรก จนถึงบรรทัดสุดท้าย
สรุปสั้นๆง่ายๆว่า
"ไม่ว่าเพื่อนของเราจะเป็นยังไง เมื่อเค้าหันกลับมามองที่เรา เราก็จะยังอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเค้าเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง" August 29 [Review]New Contact Lens : Black Gold Venus BrownBlack ว่างไง เรียนจีนเสร็จ หวานก้ดทรมาบอกว่า คอนแทก สองคู่มาถึงมือมันแล้ว ดิชั้นก็จัดการมัดมือชก บอกมันว่าจะไปเอา (เพราะวันนี้หวานทำงาน) สั่งไป สองคู่ แต่อย่าถามว่ารุ่นอะไรบ้าง จำไม่ได้ ตอนนี้จำได้รุ่นี้เพราะแกะใส่แล้ว แต่อีกรุ่นนึง ไว้ค่อยรีวิวนะ ยี่ห้อนี้แหละ รุ่น ฟลาวเวอร์หล่ะมั้ง (แต่มันเหมือนดอกไม้ตรงไหนวะ) ![]() รวมๆก็ประมาณนี้ (ขี้เกียจเขียนมากอ่ะ ปวดคออยู่) ตัวเลนส์ก็ นิ่มดี (สงสัยเพราะเป็นของใหม่ แกะขวด) หวานบอกว่า ใส่แล้วจะแบ๊ว ตาโต เพราะมันใหญ่ถึง 15 เด๋วนะ หารูปเทียบกะเลนส์ อันอื่นที่มีก่อน ลืมทำไว้ (กร๊าก) แต่รวมๆก็โอนะ ใส่แล้ว ตาสีดำเข้มดี แต่ยังไม่ได้ลองใส่แล้วส่องกระจกกลางแดดอ่ะ (แสงแฟลชมันไม่สะใจ) อืม...รูปเทียบอาจจะไม่ค่อยชัดนะ (แบบว่า ถ่ายนานแระ ไม่ได้กะเอามาเทียบซะด้วย) ![]() ก็ประมาณนี้แหละ จะว่าไป นู้ดดี้อ่ะ ใส่ไม่คุ้มเลยอ่ะ ใส่แล้วแสบตามากๆ แต่ก็สวยดีนะ ฮันนี่วิง ใส่บ่อยได้อีก แต่พอได้ ซีเชลล์มา ก็ลืมฮันนี่วิงไปเลย แองเจิ้ลแบล๊กไม่ต้องพูดถึง ถ้าฮารุไม่บอกว่า ตาดำๆ แบ๊วๆแล้วน่ารัก ก็คงจะไม่หยิบมาใส่อีกรอบอ่ะ สรุปแล้ว ใส่ๆไปเถอะ ใส่ไปตามแต่ที่ตัวเองจะชอบ แล้วก็ ดูแลรักษาให้ดี อย่าซ๊กม๊ก แค่นั้นพอ (เพราะไม่รู้จะแนะนำอะไร) อ้อ..สรุป ชอบคู่นี้นะ แบ๊วดีๆ แต่เด๋วรอให้ผมเผ้าเข้าทรงกว่านี้ อะไรๆคงจะดีขึ้น แล้วก็นะ ที่สำคัญ คงต้องลดความอ้วนซักกะที หน้าบานเป็นกระด้งปีกกระหังแระเนี่ย กลุ้มใจจริงๆ แล้วไว้ว่างๆ จะไปทำสีผมนะหวานนะ ถ้าช่างประจำกุเค้าทำสีผมให้กุไม่ไหวอ่ะ (แบบว่า กุสงสารเค้าอ่ะ) อิอิ... August 28 บ.ขี้นก (ขี้นกเยอะจริงๆ)เมื่อวาน (วันพฤหัส) ไปสัมภาษณ์งานมา เป็นโรงงานผลิตชิ้นส่วนรถ (มั้ง) ที่ จ. ชลบุรี
โดยโรงงาน จะอยู่ใกล้กับ อ.พานทอง แบบว่า มันไม่ได้อยู่ในตัวเมิง
ทางไป ก็สะดวกนะ นั่งรถทัวร์ไปลง เหลิมไทย แล้วต่อรถ ชลบุรี พานทองไป มันจอดหน้า บ. พอดี
แต่แหม...พอลงจากรถแล้ว รู้สึกเหมือน ตัวเองเป็น "นางมา" ที่กลับมาหาคุณยาย ที่ชื่อ "คุณนายวัน" ยังไงยังงั้นกันเลยทีเดียว
โอ้โหเฮะ...ทุ่งนา...คูน้ำ...ฝุ่น...นกกระยาง และ อีเฉาก๊วย เอ๊ย ควายอีกหลายคัว
โอ้วววววว หรือชั้นจะกลายเป็น "คุณมา" ของไอ้ปื้ดไปซะแล้วหล่ะนี่ (ทำเสียงเหน่อแบบสุพรรณ จะได้ใจมาก)
ไปถึงก่อนเวลา ประมาณ สามชม. (อย่าถาม ว่าทำไม มันบอกไม่ได้) จนท.ก็บอกว่า นายกะลังติดแขก ไม่เป็นไร ช๊านไม่สนใจ จะหาที่นั่งแถวนี้แหละ นั่งรอ
จนท. ผู้อารีก็บอกว่า น้องนั่งรถเมล์กลับไปประมาณ สี่กิโล น้องจะเจอตลาด ไปหาอะไรทานก็ก็ได้นะคะ
พ่อเมิง สี่กิโล... ไม่ไหวค่ะพี่ นู๋รอแหละ นั่งรอตรงม้าหินค่ะ สบายมากพี่ (ด้วยความที่ยังไม่เห็นสภาพไง)
พี่เค้าก็ อ้อ ได้ค่ะน้อง ตรงนั้นเป็น โรงอาหาร (นั่นหน่ะรึ๊ โรงอาหาร สุสานเก้าอี้ชัดๆ) แต่ว่า มันเป็นโรงอาหารที่ไม่มีอะไรขายนะคะน้อง ไม่เป็นไรแน่นะ
หึๆๆ ไม่เป็นไรค่ะพี่ (นึกในใจว่า โรงอาหารไม่เปิดขาย พี่จะมีทำไมคะ)
พอเดินไป
"ป๊า...กลับบ้านกันเหอะ"
แบบว่า สกปรกได้โล่ห์ สกปรกถึงใจ สกปร๊ก....สกปรก บนโต๊ะหินอ่อน และเก้าอี้หินอ่อน สิบกว่าตัว เด็มไปด้วย ขี้นก ขี้จิ้งจก ขี้จิ้งจก ขี้นก วนเวียนอยู่แบบนี้ทุกโต๊ะ
บนพื้น เต็มไปด้วย ขี้นก ขี้จิ้งจก เปลือกลำไย เม็ดลำไย ฝุ่น และ อื่นๆ (โอ้ว...นี่หรือ โรงอาหาร)
ถัดมาเป็นห้องน้ำ มี สองห้อง ค่ะ คุณฟังไม่ผิด ห้องน้ำมีสองห้อง (ห้องน้ำข้างนอกนะ ข้างในไม่รู้) น้ำในอ่างที่ขังไว้ มีแต่ซากแมลง โอ้ว... แถม กระดาษที่แม่บ้านเอามาแขวนไว้ให้ห่อผ้าอนามัย ก็โดนฉีกทึ้งเล่น แม่เจ้า ขนาดขี้ ยังเขิน ต้องฉีกกระดาษ เวนจริงๆ
แม่บ้านหน้าตาเป็นตูด เดินไปเดินมา ว่างๆ ก็หยิบม๊อบใหญ่ๆ แห้งๆ ไปถูกในโรงงาน โอ๊ย...แล้วมันจะสะอาดมั๊ย
ชั้นไปสมัครตำแหน่งแม่บ้านแทนนังนี่ได้มั๊ยเนี่ย เซ็งเป็ด
พออ๊อดดัง ก็ถึงเวลาพักเที่ยง สาวๆโรงงานหน้าตาหน้ารัก ก็ทยอยกันออกมา แล้วก็ บิดมอไซค์ ออกไปกินข้าวกัน
แสด...โรงอาหารไม่เปิดขายครับ ทั่นผุ้ชม... ในโรงอาหาร มีตู้กินข้าวหนึ่งใบ เอาไว้เก็บจาน ชาม ช้อนส้อม ของคนงาน คนงานสามารถเอาข้าวมากินเองได้ โดนเอามานั่งกินที่ "โต๊ะขี้นก" แสด กินข้าวเคล้าขี้นก อร่อยจิต จริงๆ (แต่ดีหน่อยนะคะ คนงาน เช็ดขี้นกก่อนนั่ง ด้วยผ้าแห้งๆผืนนึง เวียนกันไป ห่า แล้วมันจะสะอาดมั๊ย อีพวกเช็ดหลังๆอ่ะ)
ระหว่างรอ ก็มีลุงขายน้ำผ่านมา โอ้แม่เจ้า สวรรค์มาโปรด วิ่งออกไปซื้อ ลุงๆ เอาน้ำเขียวแฟนต้า กะ น้ำแดงเฮลบลูบอยนะ
ลุงก็ได้เรยอีหนู จัดปาย
แก้วกาแฟ ที่ตามร้านกาแฟรถเข็นใช้ชงให้ลูกค้า คุณนึกภาพออกกันมั๊ยคะ นั่นแหละค่ะ ลุงใส่น้ำตาลทรายขาว ครึ่งแก้ว (ลุงคะ หนูสั่ง เฮลบลูบอย ไม่ใช่ ชาดำเย็นนะ)
ตามด้วย น้ำแดงเฮลบลูบอย จนเกือบเต็มแก้ว (อ้าว ลุงคะ ไม่ชงน้ำร้อนเหรอ??) แล้ว อิชั้น มัวแต่เผลอมองฝรั่งแช่บ๊วย หันมาอีกที น้ำแดงอยู่ในถุงแล้วววว
ดูดไปหนึ่งอึก.... ..... .....
โอ้โห....เคี้ยวน้ำตาลเหมือนกินโดนัทน้ำตาลกันเลยทีเดียว (ฮืออออ) สรุปว่า น้ำแดงถุงนั้น น้ำตาลมันอิ่มตัว จนไม่ละลายแล้ว เพราะนั่งดูกับพ่อไป ครึ่งชม. น้ำตาลก้นถุงก็ไม่ได้ลดลงไป (เจ็บปวด) ส่วนน้ำเขียว ก็ธรรมดา เพราะเป็น แฟนต้าอ่ะ
พอขึ้นไปสัมภาษณ์ โอ้โห...นายจะละเอียดไปไหน
นายอ่าน เรซูเม่ และ สิ่งต่างๆอย่างละเอียด (ซึ่ง นาย ที่บ.อื่น ไม่ค่อยทำ) แล้วค่อยถาม นายถามไม่ถึงห้านาทีหรอก ที่เหลือ นายก็อธิบายงานให้ฟัง
งานก็ หนักไปมั๊ย อารมณ์ว่า บ.นี้เล็กกว่า บ.ก่อนที่ไปสัมภาษณ์ครึ่งนึง นายก็ย่อมลดลง นาย สามคน ต่อล่ามคนเดียวอืม... (ที่โน่น นายหก ล่ามหนึ่ง ดีนะ มันไม่รับเรา) แต่งาน ได้ข่าวว่า หนักกว่าของ ที่โน่นครับ (แม่เจ้า ตายไปเลยกุ)
นายบอกว่า แกไม่อยากรับคนเก่ง แต่แกอยากรับคนขยัน (อ้อ...อย่ารับหนูเลยค่ะ หนูขี้เกียจมาก ถึงมากที่สุด) นายก็พล่ามไป บลาๆๆๆ
แล้วก็วกมาเงินเดือน นายว่า เรียกถูกไปป่ะ (โห...จริงอ่ะ ไหนนายบอกว่า นายก็ว่าแล้ว ว่าหนูไม่เก่งไง เด๋วตบดิ้น) นายก็ คำนวน โน่นนี่นั่น รวมๆให้ ได้เลขเบ็ดเสร็จมา เออ...ราคาโอนะ แต่ว่า มันสกปรกง่า บ.นี้อ่ะ เศร้าใจ
แต่มันดีที่ เงินเยอะ ไม่ต่อราคา แล้วก็ นายแฟร์มาก บอกทุกอย่าง
แต่นะ...อย่าเรียกนู๋เลยค่ะ นู๋ไม่ไหวจริงๆ แค่ไปแล้วหลับมา หนูก็เป็นหวัดแล้ว (ฮือ...)
แต่นู๋อยากได้เงินนะ
อิอิ
August 19 タイ語で良いかな。ภาษาไทยก็ได้แหละ คงไม่ได้เข้ามาอ่านหรอก
ช่วงนี้ เป็นไรไม่รู้ กินอิ่ม นอนหลับ (เฮ้ย...ออกทะเล) ไม่ใช่หรอก
ช่วงนี้รู้สึก สมองตื้อๆ ตีบๆ ไม่ใช่เพราะนอนไม่พอ หรือ กินข้าวไม่อิ่มนะ แต่เป็นเพราะรู้สึกว่า
"ชั้นนี่ช่าง โง่จริงๆ"
มันเหมือนกับว่า...ที่ผ่านมา มันคืออะไร
มันเกิดอะไรขึ้น
ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น ทำใจไว้แล้วว่า เรื่องเดิมๆจะเกิดซ้ำอีก
ตอนที่หวานถามเรื่อง あの男 เราถึงได้บอกไปว่า "ไม่ได้อะไร"
ใช่ เราบอกว่า "เราไม่ได้อะไร" เพราะเราบอกกับหญิงว่า
"ไม่เอาแล้ว จบ พอกันที" แต่ผลสุดท้าย ก็เหมือนกับว่า "เราทำไม่ได้"
เหมือนเรื่องมันไม่จบ แต่เรื่องทั้งหมดที่เกิด เราไม่ได้เริ่มนะ (เอาหัวไอ้เป้ เป็นประกันได้)
แบบว่า เคยเป็นมั๊ย จะมีช่วงเวลานึงที่ "ฮึด" อ่ะ
แบบหักดิบไรงี้ แล้วพอผลของการหักดิบ กำลังจะประสบผล มันก็จะมีมารมาผจญ แล้วผลที่ทำไป มันก็สูญเปล่า
"แล้วเราจะทรมานหักดิบไปทำไมเนี่ย"
แต่ครั้งนี้ดีหน่อยที่ตั้งรับดี ยังไม่ถึงกับล้มลงไป แค่หน้ามืด ต้องหาเก้าอื้โดยด่วนไรงี้
ไม่เหมือนช่วงก่อน ที่ไปประสบพบเห็น (พร้อมกับไอ้หญิง) กับเรื่องบางเรื่อง อันนั้น ถึงกับทรุดกันเลยทีเดียว
ทรุดไปกับคำที่ก้องอยู่ในหูว่า "นี่เหรอวะ คือการกระทำของคนที่พูดว่า ไม่อยากให้เราเสียใจ"
โกหกนี่นา...จริงๆ อาจจะไม่ได้โกหก แต่คนฟังมันเมา เลยตีความภาษาไทยผิด
แหม ถ้าตีความภาษาจีน หรือ ญี่ปุ่นผิดคงจะพอให้อภัยได้เนาะ เพราะไม่ใช่ภาษาแม่ แต่เป็นภาษาว่าที่สามี แต่นี่ "ภาษาไทยนะโว้ย"
กลุ้ม...การดื่มเหล้า ทำให้ความสามารถในการตีความภาษาบ้านเกิดลดลง
คราวนั้น ทรุดไป ได้ไอ้หญิง มาตบๆให้เข้ารูปเข้ารอย ไอ้ขวัญร่วมรับรู้นิดหน่อย(มั้ง)
แล้วซักพัก เรื่องนั้นก็จางหายไป
แต่แล้วคราวนี้ มันก็วนกลับมา (เฮ้อ...)
ตอนนี้นั่งภาวนาอยู่แค่ ขอให้เป็นแค่เรื่องที่ คิดไปเอง
ขอให้ลืม
ขอให้ลืม
ลืม...
ลืม...
ลืม...
ลืม...
ครั้งนี้ เราไม่รู้สึกอะไร
ครั้งนี้ เราไม่ล้ม
ครั้งนี้...เราไม่ใช่ผู้แพ้
ทั้งๆที่เตรียมใจมาดีขนาดนี้....ทำไมเราถึงรุ้สึกอยากร้องไห้วะคะ
สงสัยเป็นเพราะ "ชั้นโง่อีกแล้ว" แน่ๆเลย
หรือไม่ก็ "ดอกหญ้ากระแทกตา" หล่ะมั้ง
ช่างมัน
แล้วมันก็จะผ่านพ้นไป
บ๊ายบาย
ปล. ตอนเขียน ง่วงมาก ขอโทษที่เขียนแล้ว อ่านไม่รู้เรื่อง
คำเตือน...ห้ามดื่มสุรา ขณะอ่าน เพราะจะทำให้ ความสามารถในการตีความลดลง เหมือน จขบ.
ป่ะ...ต้นเดือนหน้า ไปสังสรรค์กัน ว่างกันป่าว หวาน ขวัญ ทำงานกันวันไหน เป้ ไปอัมพวาป่าว หญิง กุรุ้เมิงว่าง ส่งเมล์เรยเพื่อนๆ ถ้าพวกเมิงเข้ามาอ่าน
|
|
|